Vers op de Veluwe: de dichtdichtheid van Nunspeet

De weg van Epe naar Nunspeet ligt tussen besloten bossen. Bomen schieten voorbij, hier en daar een uitspanning met wild op het menu. De Veluwe is hier onontkoombaar. In Nunspeet rijden we op een bedrijventerrein als mijn blik wordt gevangen door een gedicht op een bedrijfsgebouw. Wat doet de stadse Jules Deelder hier in de verlatenheid…

Uit het witte veluwhart – Gerrit Achterberg

Bij het witte stationnetje was de dichter er nog niet! Zijn verloofde Bep van Zalingen woonde en werkte in Oldebroek en dat was toch echt nog wel een kleine 20 kilometer verder. Maar dichterbij met het openbaar vervoer kwam je er niet. Het stationsgebouwtje van het Veluwse Hulshorst is allang geen stopplaats meer. Er wonen mensen.…

In vreemden luister – Willem de Mérode

Verstopt tussen bossen en landerijen, een beetje afzijdig van het leven van de grote steden, ligt het industriedorpje Eerbeek. Met 10.000 inwoners en verschrikkelijk veel vakantiegangers door het jaar heen is het niet een superklein dorp. Drie supermarkten houden zich daar staande, dat zegt wel iets. Economisch drijvend op de vele papierfabrieken die er zijn…

Een leeslint in de straat, Ria Borkent

Tot januari 2014 was zij stadsdichter van Apeldoorn. Ria Borkent is dat twee jaar geweest. Dat betekent minstens vier opdrachten per jaar, bijvoorbeeld om de Apeldoornse rivier De Grift te bezingen. Rivier is een groot woord, riviertje al beter, al zou brede beek ook een aardige omschrijving zijn. Niet bepaald concurrentie voor de veelbezongen Donau of de Moldau…

Voor hem is het altijd altijd – Rutger Kopland

Dit is voor mij het ultieme Rijmrijk. Zitten op een bank waar een gedicht op staat, terwijl ik uitkijk naar het onderwerp van het gedicht. Want dat is het wonderbaarlijke van poëzie. Het is iets marginaals, nooit belangrijk genoeg om het Journaal te halen, iets om je een beetje voor te schamen. Meisjesgedoe. Gevoelsoverschotten. En…