Bocht in je achtertuin – Hanz Mirck

Waar twee passies samenkomen verdrievoudigt het plezier. Of verviervoudigt of vervijfvoudigt, weet ik veel hoeveel, zeg maar ‘verveelvoudigt’. Als ik een gedicht aantref over de Veluwe, lees ik met dubbele (of driedubbele) aandacht. De Veluwe inspireerde en inspireert menig dichter, er zijn hele verzamelbundels verschenen met Veluwse verzen. En het oer-Veluwse dorp Nunspeet is tot…

Overgeven van geluk – Wim Brands

Wieg, Zwagerman, Brands. Alsof het alfabet opnieuw moest worden doorlopen. Deze drie zelfkiezenden voor de dood verschillen nogal: Rogi Wieg bereidde zich een dichtersloopbaan voor op de stap, Joost Zwagerman verschuilde zich achter het masker van fanatieke pleitbezorger tegen zelfmoord totdat hij het niet langer volhield en Wim Brands kneep er stiekem even tussenuit. Geen misbaar,…

Een soort reünie met Willem Bierman

De weg van het centrum van Apeldoorn naar de westrand heet de Asselsestraat. Achter een zijstraat daarvan, de Herderweg, vind je een ingesloten parkeerplaats. Middenin staat een strakke roodijzeren bank. Op de bovenrand aan de achterzijde staat een lange lijn tekst: Scherven, ook hier, geluk is van alle tijden. Ovens voor ijzer. Geen slak sneller dan een…

Traag door oneindig laagland…

In de poëzie wordt van alles en nog wat bezongen. De liefde, een geliefde, een geliefde gedachte. Maar ook landen, streken, steden, dorpen, wegen, vennetjes, veldjes. Alles wat op een landkaart past, past ook in een gedicht. Zo zijn er lofdichten geschreven op Nederland, op Gelderland, op Rotterdam, eigenlijk op ieder stukje grond wat emotie…

Karel Bralleput, de vergeten anti-dichter

Roem is vergankelijk, ook in het Rijmrijk. Juist in het Rijmrijk waar roem toch al lastig te bereiken is. Ga de straat op en vraag voorbijgangers een paar levende dichters te noemen of desnoods dode en schrik niet van de opbrengst. De dichter Karel Bralleput zal vast door niemand worden genoemd, die leidde tijdens zijn…

Vers op de Veluwe: de dichtdichtheid van Nunspeet

De weg van Epe naar Nunspeet ligt tussen besloten bossen. Bomen schieten voorbij, hier en daar een uitspanning met wild op het menu. De Veluwe is hier onontkoombaar. In Nunspeet rijden we op een bedrijventerrein als mijn blik wordt gevangen door een gedicht op een bedrijfsgebouw. Wat doet de stadse Jules Deelder hier in de verlatenheid…

Uit het witte veluwhart – Gerrit Achterberg

Bij het witte stationnetje was de dichter er nog niet! Zijn verloofde Bep van Zalingen woonde en werkte in Oldebroek en dat was toch echt nog wel een kleine 20 kilometer verder. Maar dichterbij met het openbaar vervoer kwam je er niet. Het stationsgebouwtje van het Veluwse Hulshorst is allang geen stopplaats meer. Er wonen mensen.…