Lonkende sirenen – Johanna Geels

Wie door Apeldoorn rijdt, komt ze regelmatig tegen, de drie zwevende maagden. Ze bewaken de rust op een drukbezochte rotonde in de wijk De Maten, in het zuidwesten van deze Veluwse stad. Nou, rust. Eens in de zoveel tijd, worden ze verstopt in oranje doeken en vieren ze mee als het Nederlands elftal ergens op…

De vele gevelgedichten van Ida Gerhardt

Eindelijk wordt het allemaal netjes verzameld en aan iedereen ter beschikking gesteld. De website Straatpoëzie.nl is opgezet door de Universiteit van Utrecht en biedt een Google-Maps-gestuurde etalage van poëzie in de openbare ruimte. Het bestand wordt gevuld door u en mij, ‘the crowd’ daar horen wij bij, en zo komt het dat in een paar…

Een soort reünie met Willem Bierman

De weg van het centrum van Apeldoorn naar de westrand heet de Asselsestraat. Achter een zijstraat daarvan, de Herderweg, vind je een ingesloten parkeerplaats. Middenin staat een strakke roodijzeren bank. Op de bovenrand aan de achterzijde staat een lange lijn tekst: Scherven, ook hier, geluk is van alle tijden. Ovens voor ijzer. Geen slak sneller dan een…

Het dichtstbedichte stukje Rijmrijk

Er is een stukje Amsterdam waar de gedichten zich één voor één aan je presenteren. Opdringen bijna. Dit stukje Amsterdam nomineer ik tot het dichtstbedicht stukje Rijmrijk en dat blijft het tot zich een nieuwe kandidaat meldt. Het ligt aan een water dat de naam de ‘Kattensloot’ blijkt te hebben. Het begint al poëtisch! Je…

Een leeslint in de straat, Ria Borkent

Tot januari 2014 was zij stadsdichter van Apeldoorn. Ria Borkent is dat twee jaar geweest. Dat betekent minstens vier opdrachten per jaar, bijvoorbeeld om de Apeldoornse rivier De Grift te bezingen. Rivier is een groot woord, riviertje al beter, al zou brede beek ook een aardige omschrijving zijn. Niet bepaald concurrentie voor de veelbezongen Donau of de Moldau…