Een leeslint in de straat, Ria Borkent

RB01Tot januari 2014 was zij stadsdichter van Apeldoorn. Ria Borkent is dat twee jaar geweest. Dat betekent minstens vier opdrachten per jaar, bijvoorbeeld om de Apeldoornse rivier De Grift te bezingen. Rivier is een groot woord, riviertje al beter, al zou brede beek ook een aardige omschrijving zijn. Niet bepaald concurrentie voor de veelbezongen Donau of de Moldau die een eigen symphonie kreeg. De Grift meandert van bovengronds naar ondergronds en is er meer niet dan wel… Maar steeds meer wordt zichtbaar en dat moet gevierd en dus ´bedicht´ worden.

Van oudsher was De Grift een smal riviertje waar de Apeldoorners niet veel aan hadden. Energie en schoon water kwam via de sprengen en de beken de molens voor papier, wassen of metaalbewerking binnen zetten. Pas met het uitgraven van het Kanaal tussen Apeldoorn en Hattem en later naar Dieren had men een waterweg om met een boot ladingen af te voeren. De Grift lag eigenlijk alleen maar in de weg en werd daarom steeds vaker in rioolbuizen onder huizen, bedrijven en straten gestuurd. Maar nu het steeds meer gaat regenen in Nederland en natuurlijke regenafvoer via beken en riviertjes beter zijn voor het milieu en ook leuker om naar te kijken, wordt De Grift steeds meer uit zijn hol gelokt en getoond in de open lucht. Dat geeft ook een visje als de ‘beekprik’ nieuwe kansen!

Voor de opening van een deel van De Grift (14 maart 2012) was een stadsgedicht nodig. En de door Ria geschreven RB02regels zijn stuk voor stuk opgenomen in het straatbeeld. Bij ieder bruggetje twee regels. Eén links en één rechts. Voor wie niet het geduld heeft de hele Apeldoornse Beurtvaartstraat af te lopen, is het gedicht in dit blog te lezen. Vijf strofes van twee regels. Vijf maal een distichon. Parend rijmende regels, hoewel niet altijd. Bij Ria mag water op brug rijmen… Maar we moeten wel uitkomen bij het inprenten, graveren, ‘griffen’ in ons geheugen. De dichter heeft de relatie gezocht tussen het kronkelende watertje en de verhalen die er aan vast zitten, die het schrijft tussen de huizen. De Grift is verworden tot een leeslint.

Langs bij de dichter

Ten tijde van haar afscheid mocht ik bij Ria Borkent langs komen om te praten over haar belevenissen als stadsdichter. Wie op bezoek gaat bij dichter Ria Borkent rijdt door een straat met de naam ‘de Ontvangst’. Bij dichters berust niets op toeval, dat begint al goed. Op haar voordeur zit een kleurrijke poster met haar gedicht ‘apeldoorn muziekstad’. Ria: “Mensen die aanbellen, willen soms eerst het gedicht uitlezen voordat ze verder komen…” Binnen is thee. Een gesprek met Ria verloopt als het lezen van haar gedichten: associatief. Ze benoemt kleine onderwerpen die als kralen aaneengeregen één verhaal vormen.

Ria Borkent vertaalt kerkelijke liederen of helpt mee psalmen geschikt te maken voor popmuziek in het project ‘Psalmen voor Nu’. Ria: “Die popjongens willen coupletten, daarnaast een refrein, en in de popmuziek hoort daar ook een ‘bridge’ bij, een tussenstuk. Toen ik ermee begon, moest ik dat nog leren. Psalm 84 was een opsomming van coupletten. Toch is dat een topper geworden in de reeks.” Ook voor het Nederlands Dagblad schrijft zij regelmatig een gedicht op basis van een foto in de actualiteit. “Dat lijkt wat meer op het stadsdichterschap: het verhaal op de foto wat meer diepte geven.”

Ria Borkent is een échte Apeldoornse. Ze is er geboren en maar een jaar of tien de stad uit geweest. In haar jeugd verhuisde ze naar Rotterdam omdat haar vader daar werk had. Nu is ze weer terug en elke opdracht leert haar meer over de stad. Ria: “Mijn nieuwe opdracht gaat over een plein in Zuid. Ik vind het dan belangrijk om er zelf naar toe te gaan en daar een tijd te zijn. Kijken naar wat er is te zien en praten met de mensen die daar veel vaker zijn. Maar vooral luisteren naar de sfeer op zo’n plek. Zo krijg ik ideeën voor het gedicht.”

Over het Griftgedicht heb ik haar niet gesproken, maar ik ben ervan overtuigd dat zo ook de inspiratie ontstond voor het gedicht…

Grift in de Beurtvaartstraat

Hier trekt een stift haar lange waterlijn
Lees hoe verhalen in de stroming zichtbaar zijn

De griffel weet hoe ondergronds het liep
Wij hebben breekbaar levend water opgediept

Nu stroomt het hier opnieuw, een leeslint in de straat
Een route in de stad die licht en lucht weerkaatst

Zie je de beekprik al, visje van ‘t zuiverste water
De beurt is aan de buurt, de plek is op de brug

De leuning legt van hand tot hand verbinding
Een toekomst die in ons geheugen staat gegrift

Ria Borkent

Advertenties

Een gedachte over “Een leeslint in de straat, Ria Borkent

  1. Pingback: Bocht in je achtertuin – Hanz Mirck | het rijmrijk

Reacties zijn gesloten.